شقایق ظفری بازیکن خط زن تیم ملی هندبال و فصل پیش باشگاه تاسیسات دریایی تهران متولد ۱۳۷۵/۱۲/۵ از تهران با ده سال سابقه در هندبال و هشت سال حضور حرفه ای در این رشته خود را به جامعه ورزش هندبال بانوان معرفی کرد. وی در رزومر و افتخارات ورزشی خود: _اعزامی به بازی های ملی آسیایی در رده جوانان قزاقستان در سال ۹۴ _دسته یک در سال ۹۴
_لیگ برتر در تیم تاسیسات دریایی و کسب مقام دوم سال ۹۵
_لیگ برتر در تیم تاسیسات دریایی و کسب مقام قهرمانی در سال ۹۶
_لیگ برتر در تیم تاسیسات دریایی و کسب مقام دوم درسال ۹۷
_لیگ برتر در تیم تاسیسات دریایی و کسب مقام سوم در سال ۹۸
_لیگ برتر در تیم تاسیسات دریایی و کسب مقام چهارم در سال ۹۹
_لیگ برتر در تیم تاسیسات دریایی و کسب مقام نایب قهرمانی در سال ۱۴۰۰
_عضو تیم ملی هندبال اعزامی بازی های کشورهای اسلامی در قونیه ترکیه
سال ۱۴۰۱ وی در پاسخ به اینکه چطور وارد رشته ورزشی هندبال شد گفت:من از بچگی همیشه بخاطر تشویق های خانواده درگیر ورزش بودم و ورزش همیشه بخشی از من بوده
ابتدا شنا رشته اصلی من بود و همیشه هم مقام داشتم ولی شاید هیچوقت روح من برای ورزش انفرادی اون هم در دنیای آبی ساخته نشده بود و من از این خبر نداشتم!!
یک روز تو مدرسه یک مربی ورزشی قد بلندارو جدا کرد
و بنده اصلا اطلاعاتی در مورد ورزشی به نام هندبال نداشتم
ولی وقتی بیشتر شناختم کم کم فهمیدم
من در ورزش های گروهی حال بهتری دارم و تواناییم میتونه تو هندبال بیشتر شکوفا شه
و چه بسا روزهای اول در هندبال در مورد زندگی حرفه ای و ورزش حرفه ای هم اطلاعاتی نداشتم
اما کم کم با دنیای حرفه ای ورزش آشنا شدم و تو مسیر موفقیت قرار گرفتم. ظفری در مورد بهترین و بدترین خاطره ورزشیش اظهار داشت:ب نظر من تک تک پیروزی هام تک تک هدفایی که یک روز داشتم و به مقداری از اون ها دست پیدا کردم میتونه جزو بهترین خاطرات یک ورزشکار باشه و نمیشه تنها از یک روز و یک اتفاق بیان کرد ؛
اما هر پیروزی و کسب هر پله ی پیشرفت برای من یک حال خوش رقم زد و نمیتونم از این حس ها جدا جدا تعریفی داشته باشم و هچنین بدترین خاطره بنظرم شکست ها و باخت ها میتونن جزوی از یک زندگی حرفه ای باشه
ولی اگر تو این مسیر آسیبی برای جسم یا حتی روحت اتفاق بیفته میشه گفت بدترین خاطره ای که در ذهنت باقی میمونه!!
من بدترین خاطرم از روزی بود که آسیب دیدم
و نمیتونستم بازی کنم به مدت ۲ هفته
و این اتفاق هرچند کوتاه اتفاق تلخی برام بود. وی در مورد فصلی که گذشت در لیگ برتر هندبال بانوان گفت:تو فصل جاری تو هندبال شرایط بازی برای همه ما هندبالیا یه جورایی سخت شده بود
چون لیگ نزدیک به یک سال طول کشیده بود بخاطر شرایط اعزامی ها و وقفه های پی در پی
و خیلی از هم تیمیامون دوچار آسیب های جدی شدن
و این باعث خلل در عملکرد تیمیمون شده بود
چون ما در نیم فصل اول اونچه که تمرین کرده بودیم رو به خوبی ارائه دادیم
اما در نیم فصل دوم به دلیل وقفه
و طولانی بودن لیگ
دچار فرسودگی شده بودیم
و نتونستیم اراعه خوبی داشته باشیم
چون ما برای قهرمانی تلاش کرده بودیم
اما خوب بازهم خداروشکر با تلاشی دوباره تونستیم نیمی از تلاشهامون رو بگیریم و نایب قهرمان شیم. وی در ادامه در مورد برگزاری فصل آتی لیگ برتر هندبال بانوان گفت: در فصل جدید منحل شدن تیم خوب تاسیسات دریایی میتونه جای خالیش در لیگ برتر ۱۴۰۱ احساس خواهد شد
چراکه نزدیک به ۸ سال به خوبی و همیشه با کسب مقام در لیگ ظاهر شده بود و تنها اسپانسری بود که این مدت طولانی و با بهترین نتیجه در لیگ هندبال بانوان باقی مانده بود
و با این شرایط حاضر بسیاری از بازیکنان خوب تهران که سال ها کنار هم بودن مجبور میشن از هم جدا و
در شهر های دیگر بازی کنن
و این اتفاق برای کسانی که شغل های دیگری جز هندبال دارن شرایط مناسبی نیست
ما در هندبال نیاز به اسپانسر های قوی
و ماندگار داریم
که نه تنها در لیگ برتر ایران بلکه در بازی های برون مرزی نیز بتونیم درخشش داشته باشیم
و همیشه شرایط بد اقتصادی یکی از عوامل جلوگیری از درخشش بانوان ایران بوده!!! وی در برنامه خود در فصل جدید گفت:فعلا از چند تیم پیشنهاد داشتم که با کمی تامل و بنا به شرایط در هفته های های آتی با یک تیم قرارداد خواهم بست. ظفری در مورد اهداف بزرگ ورزشی خود بیان کرد:من همیشه اهداف بلند و دور از دسترس نداشتم ها بازیکن حرفه ای آرزوش اینه که یکروز بتونه در بهترین تیم دنیا در بهترین لول بازی خودش عضویت داشته باشه
اما من همیشه تلاشم اینه که سال جدیدم در یک شرایط بهتر و بهتر و قوی تر از خود قبلیم باشم
رقیب من
شقایقِ دیروزه
و هدفم
خلق شقایقی جدید با توانایی های بهتره. وی در پایان اظهار داشت:در آخر باید بگم
شرایط هندبالیا در سال جاری با وجود رعیس فدراسیونی مدیر و مدبر بسیار بسیاربهتر از سال های قبل بوده و چه بسا
امیدوارم روزی بیاد
که شرایط اقتصادی در هندبال بگونه ای باشد که هیچ بازیکنی نیاز به شغل دوم نداشته باشد
و تنها نگرانی اش فقط برای پیروزی و اراعه توانمندی هایش در راستای تیم ملی هندبال و تیم باشگاهی خود باشد …