به گزارش خبرنگار طلوع ورزشی، کیمیا قویدست ، بسکتبالیست بانوی کشورمان در گفت و گویی در خصوص آغاز زندگی ورزشی خود اظهار داشت : من در یک خانواده ورزشی متولد شده ام، مادرم از کودکی مربی من بودند و در بدنسازی و دو و میدانی مرا تعلیم داده اند، پدر هم در رشته های بوکس و کوهنوردی سابقه فعالیت داشته اند. این شرایط باعث شد تا از سنین پایین فعالیت در رشته های ورزشی مختلف از جمله کیک بوکسینگ، تکواندو و هندبال را تجربه کنم.اما وقتی وارد بسکتبال شدم احساس نزدیکی بیشتری به این رشته داشتم.

وی افزود : پس‌از این که تصمیم به پیگیری جدی رشته بسکتبال گرفتم در تیم های ویرا تهران، هیات بسکتبال شهریار، آکادمی بسکتبال البرز ، هیات بسکتبال البرز و آکادمی ویرا البرز بازی کرده ام.در حال حاضر برای تیم فصل آینده ام تصمیم نگرفته ام.

قویدست در مورد تجربه ملی خود گفت:
بنده توسط خانم سوسن فتحی به اردوی تیم ملی مهارت های انفرادی بسکتبال زیر ۱۵ سال دختران ، انتخابی جام جهانی در سال ۲۰۲۱ دعوت شدم‌‌ که ما موفق شدیم به جام جهانی صعود کنیم.در جام جهانی پس از برتری در مقابل لوکزامبورگ ، ونزوئلا و اوگاندا در مرحله گروهی، در مرحله یک هشتم نهایی به بلاروس باختیم و از صعود به جمع ۸ تیم برتر جهان بازماندیم.

او با اشاره به لحظات تلخ و شیرین زندگی ورزشی خود ، خاطرنشان کرد :لحظات شیرین زیادی را تجربه کرده ام.در همه رده های سنی همراه با تیم هایم موفق به کسب مقام شده ام.شاید شیرین ترین خاطره زمانی بود که افتخار پوشیدن پیراهن مقدس تیم ملی را داشتم.تلخ ترین خاطره ورزشی هم مربوط به مصدومیت شدید و پاره شدن رباط مچ پایم بود که باعث شد شرایط سختی تجربه کنم.

کیمیا قویدست درباره آینده خود نیز گفت : هدف گذاری من در زندگی ورزشی به صورتی است که مرحله به مرحله پیش می روم.در این راه اهدافی داشتم که به آن ها دست پیدا کرده ام و به تحقق برخی از هدف هایم هم بسیار نزدیک هستم.مهم ترین خواسته من این است که برای کشورم موفق به کسب افتخاراتی شوم.حضور در بالاترین سطح لیگ ایران و لژیونر شدن از دیگر اهداف من است.

بسکتبالیست جوان تهرانی ، نبود اسپانسر کافی را از مهمترین مشکلات ورزش و بسکتبال بانوان برشمرد و گفت : بزرگ ترین مشکل ما حمایت کم اسپانسر ها از ورزش بانوان و بسکتبال بانوان است به طوری که تفاوت ویژه ای با ورزش آقایان دارد.نکته دیگر این است که پخش زنده مسابقات بانوان به اندازه قابل قبولی انجام نمی شود و همین موضوع باعث کمتر دیده شدن ما و عدم تمایل اسپانسر ها به سرمایه گذاری می شود.در بسکتبال ۳×۳ هم مسابقات کمی برگزار می شود و این روی آمادگی بازیکنان تاثیر می گذارد.در بخش تیم ملی نیز اردو های بین المللی بسیار کمی را تجربه می کنیم و زمان اردو های داخلی نیز به نسبت آقایان کمتر است.

قویدست صحبت هایش را اینگونه به پایان رساند : به صورت ویژه از خانواده ام تشکر میکنم، از زحمات مربی ام سرکار خانم دکتر الهام جیحونی که از روز اول ورود من به این رشته همواره حامی من بوده اند‌.همچنین از آقای دکتر احمد مسلمان ، سرکار خانم سوسن فتحی ، خانم ها شیرزادیان و رضویون تشکر نیز می کنم که هر کدام به نحوی حامی من بوده اند.